《还自伊山过金城宿觉慧寺赠始宁禅师》拼音版

宋朝王洋

háishānguòjīnchéng宿juéhuìzèngshǐníngchánshī--wángyáng

jiāshānsānbǎichùchùzhúliúshuǐ

zhōuxíngjiànyǐngzhōngchénāi

rényántiánjiānyántiánshěhǎo

zhuóláosānliǎngbēishěnyōusǎo

zuótiányánbiébáijiēyǒuzhèng

zhàngxìngtīngzhībǎoxìngmìng

guīláiguòshānsēngsēngshǐjiàn

shìjiānnántānzhǐ

juéyánfánnǎijìngguānjué

sēngyánhuòjiēěr

shīyǒumíngyánbàoyīngyǒushì

suǒzuòtóngsuǒzāo

jūnyánjūnchūdàoěr

jūnshòubàoshíyòngshì

niánliángsòngzāizàishīmǎnchéngshì

jīnniánjiānghuáinánqūnjiàoyǒu

shànèliǎngliújiànshūzhì

jūnhòuniànshíjuéér

zàibàixiègāosēngshīyánchéngyǒuwèi

jiějièsēngchóujuéhān

zhǎnzhuǎnwèiyànmiánmínghuàn

王洋简介

宋朝·王洋的简介

王洋(1087年-1154年),字符渤,山东山阳人。原籍东牟(今山东蓬莱),省试第二名,宣和六年(1124年)甲辰科进士。绍兴元年(1131年),秘书省正字,历官校书郎、吏部员外郎、起居舍人,知制诰。...〔► 王洋的名句(163条)